EEN BABBEL MET

…TONY VAN DEN HENDE

Tony was in de zestiger jaren ook een niet onverdienstelijk basketter.

 


71 jaar geleden zag Tony het levenslicht als 14e spruit van koster Ferdinand. Zijn beroepsloopbaan situeerde zich grotendeels in het V.T.I. waar hij vooral leraar ‘Vlaams’ was. Momenteel is hij nog steeds voorzitter en drijvende kracht binnen het bestuur van de Bilkhagewijk.


 

SWEET MEMORIES

“De aanstoot kwam van Paul Vanheuverbeke, die als toenmalig fanionspeler, ook de buurjongens van de ‘markt’ het spelletje van bal en ring wilde leren kennen.

We speelden onder de naam Kernmateriaal op het sportstadion; op een veldje dat door zijn ruwe en harde bodem bij valpartijen voor veel schrammen zorgde.

Ook onze basketsloefen bleven niet gespaard. Wanneer het bovendien ferm had geregend, moesten we bij opzichter Julien (van de vuilkarre) voor een vloertrekker om het overtollige water te verwijderen.”

Er was van jeugdploegen toen nog maar weinig of geen sprake en ik kwam eerst bij de reserven terecht om dan door te stoten naar de eerste ploeg in tweede provinciale.

In het seizoen 68’-69’ speelden we op de slotdag op het veld van Koekelare kampioen via een ultieme gelukte vrijworp van Rik Castelain. Ik had maar tien seconden op het terrein gestaan, maar deelde toch in de dolle vreugde en de premie die hier aan verbonden was. Ik voelde mij dat moment de duurst betaalde speler van de ploeg.

Na het stadion werd de sportzaal van het V.T.I onze thuisbasis. Mijn trainers waren achtereenvolgens Willem Dedeken en Roger Staes. Voorzitter was toen Jozef Vandenbroucke en secretaris André Hellin. Voor de massage konden we terecht bij Adiel Desmet van café ‘Het Gouden Kruis’ dat tevens ons clublokaal was. Voor de verplaatsingen zorgden meestal Jaak Van Braekel en Paul Vanheuverbeke.

 

DE AMERIKAAN #22

Het seizoen 69’-70’ kenmerkte zich vooral door de komst van de Amerikaan Norman Reuther #22.

VOOR MEER INFO OVER DE CLUBGESCHIEDENIS BEZOEK RETRO – STAMNUMMER 320

Het werd vooral door zijn toedoen een ware walk-over met alleen maar overwinningen en de promotie naar vierde nationale tot gevolg. We waren ook te gast op zijn trouw in de bovenzaal van het Zangershof bij Jan en Georgette.

In mijn basketperiode studeerde ik aan de normaalschool van Torhout. Ik was er intern en herinner mij nog goed dat ik eens ontsnapte. Na de rit met medespelers Fernand Staelens en Herman Van Loocke moest ik de muur over om terug binnen te geraken. Ook toen was basketbal al geen lachertje.

Voor mij was eerste provinciale de limiet. Een echte ‘crack’ was ik niet.

De nadruk lag vooral op ‘spelen’.

 

Zoals het gros van mijn medespelers was ik meer een denker dan een dunker. Ik was al blij om er te mogen bij zijn.

Van guard, forward en center hadden we nog niet gehoord. Vraag mij dus niet naar mijn sterktes en zwaktes en ook niet naar mijn voorkeur positie. Ook ‘driepunters’ werden nog niet gehonoreerd. Met Maurice Desmet en Takashi Hobo hadden we wel twee aalvlugge spelers in huis.

Zittend: Tony Van Den Hende, Maurice Desmet, Guy Nuyttens, Johan Vanheuverbeke, Paul T’Jollyn.       Staand: Herman Van Loocke, Rik Castelain, Wim Castelain, Lucien Rebel, Fernand Staelens.

#HORSEPOWER 

Ik stopte in 1970. Op vraag van pater Bogaert ging ik in op het voorstel om in het Congo van Mobutu les te geven in de normaalschool van Kinshasa. Met mijn vrouw Martine verbleef ik er vier jaar. Bij mijn terugkeer bleef de baskettas opgeborgen. Zo maakte ik ook de verhuis naar het kerkske van Beveren-Leie niet meer mee.

 

WE ARE WRGM

 

“De belangstelling voor het basketbal in Waregem is altijd gebleven. Als het enigszins kan volg ik nog alle thuiswedstrijden van Basket Waregem van op de tribune.

De vriendschapsband tussen de Bilkhage en de club is hier zeker niet vreemd aan. Zo zijn de gewaardeerde bordenzetters Etienne, Hervé en Willy inwoners van onze wijk. Ook houden we er aan om jaarlijks een matchbal te schenken…. uit sympathie, dank en erkentelijkheid. “

Foto: Eddy Lippens

 

Wedstrijdboekje

7 april 2018

Marc Vanryckeghem