Geen geschikter moment om met nieuwkomer Thierry Marien nader kennis te maken dan naar aanleiding van de wedstrijd vorige zaterdag tegen Remant Basics Melsele. Thierry speelde er een jaartje vooraleer op Waregemse bodem neer te strijken.

 25 jaar

2 oktober 1992

1 m 97

Thierry bracht zijn jeugdjaren door in Merksem, maar woont nu met vriendin Charlotte Van der Planken in Mechelen. Zij speelt basket bij de provinciale ploeg van Sint-Katelijne-Waver. Beroepshalve is Thierry IT Recruiter; een soort head hunter die op zoek gaat naar geschikte personen voor een kwalitatieve IT job. Als uitvalsbasis geeft hij de voorkeur aan Antwerpen omdat dit vooral naar trainingen toe meer verplaatsingscomfort biedt.

“ Mijn pa was vooral een voetballer en tennisser. Het is vooral door mijn oom Redgy Busschaert, die ooit nog bij Oostende speelde en er trouwens nog steeds jeugdcoach is, dat ik in het basket ben gerold. Bovendien was ook mijn ma steeds van mening dat zo’n lange slungel niet op een voetbalveld thuis hoort.
Aanvankelijk had ik ook wel aardig wat aanleg voor tennis.
Reeds zeer jong sloot ik aan bij Bticino Merksem, waar ik speelde tot bij de miniemen. Door de samenwerking die de club aanging met Antwerp Giants verhuisde ik naar die club. Ik speelde er van 2007 tot 2009 bij de landelijke juniores en de Two ploeg in derde nationale. Daarna werden het zes seizoenen Gembo. In het begin was het een beetje hectisch, want geregeld waren er drie wedstrijden in een weekend.

Met de eerste ploeg van Gembo speelden we drie keer tegen Waregem met de kampioenstitel in Top Division Men 1 – 2e nationale als inzet.

Wij trokken toen met Gembo tegen twee keer aan het langste eind tegen Waregem en werden kampioen in TDMEN1. In mijn laatste jaar bij Gembo, nu twee jaar geleden, had ik een dubbele licentie met Okapi Aalstar en was ik profspeler.

 

Ik beleefde echt succesjaren met Gembo.

Zo weet ik nog goed dat we eens een dramatische competitiestart namen om nadien nagenoeg al onze wedstrijden te winnen. Er was ook nog die stunt toen we bijna de halve finales van de Beker van België bereikten. Na Antwerp Giants te hebben gewipt verloren we slechts door een negatief doelpuntensaldo van Bergen.

“ De strafste herinnering bewaar ik aan mijn deelname in 2014 met de nationale ploeg aan het 1e Europees Kampioenschap 3 tegen 3 (+ 1 reserve) in het Roemeense Boekarest. Samen met de andere Lions: Anthonis Leroy, Nick Celis en Anthony Chada vertegenwoordigde ik ons land. We verloren toen slechts nipt tegen het gastland, de latere winnaar. We plaatsten ons wel voor de 1e European Games het jaar nadien. Deze vonden plaats in Bakoe (Azerbeidjan). Anthonis Leroy werd hier vervangen door Domien Loubry. Het was een waanzinnige ervaring; eentje die ik nooit meer zal meemaken. De organisatie had de allures van de echte olympische spelen, maar dan op Europees niveau.”

Waregem…

We Are Waregem !

“ Ik had al veel van de fantastische sfeer hier in Waregem gehoord, en het klopt perfect. Een beetje te vergelijken met mijn tijd bij Okapi Aalst, toen we nagenoeg de hele dag op mekaars lippen zaten. Een goede verstandhouding maakt het zoveel leuker. Wanneer je naast het veld goed overeenkomt, manifesteert zich dat ook onvermijdelijk op het terrein.

Met coach Ollie beschikken we trouwens over een coach die teamspirit enorm stimuleert.

Ik kan mezelf bestempelen als een allrounder. Dit draag ik mee vanuit mijn jeugdopleiding, toen ik rond mijn zestiende op alle posities speelde. In alle bescheidenheid kan ik zeggen dat ik het spelletje tot en met snap. Daarom sta ik zeker niet afkerig om het in de toekomst ook als coach te wagen. “

Interview 30 september 2017 Wedstrijdboekje

Marc Vanryckeghem