#14 Leigh FANION Heren

Door het laattijdig vertrek van Stan Naudts en hardnekkige blessurelast bij een aantal kernspelers van onze FANION Heren bleek dit seizoen al vlug dat extra versterking welkom was.

 

EXTRA #HORSEPOWER

Na enig speurwerk werd de 32-jarige center Leigh Enobakhare op de kop getikt – niet eenvoudig met een lengte van 2,07m !!!
Leigh kwam over van Okapi Aalst waar hij enkele weken als vervanger aantrad van de gekwetste John Tofi.

 

KING OF THE WORLD

“Mijn naam ‘Enobakhare’ betekent ‘the edict of the king’; in het Nederlands : ‘het bevelschrift van de koning’. In mijn geboorteland Nigeria, in het westen van Afrika, speelde ik net als mijn vader die politieagent is vooral voetbal; dé sport nummer één in het land. Basketbal staat er pas op de vijfde plaats. Eigenlijk speelde ik er ook maar één jaar bij een basketclub.
In 2004, op mijn 18e, kwam ik via een scout in dit verre, doorgaans kille België terecht. Ik vond onderdak in de basketschool van Oostende, waar ik in een groep terecht kwam met onder meer Jean-Marc Jaumin en Sam Van Rossem. Al vlug mocht ik de kampioenstitel meevieren. Ik speelde ook een tijdje bij Damme dat toen een opleidingsclub van Oostende was en waar ook Philip Debaere vertoefde.
Daarna bleef ik zes seizoenen bij Oostende. De club werd landskampioen in de seizoenen 2005-2006 en 2006-2007 en won de Beker van België in 2008 en 2010.

In 2011 trok ik naar Kangoeroes Boom, waar een triest voorval mij bij blijft.
Op ons eigen veld en dit precies tegen Waregem zeeg ik bij een onschuldig reboundduel neer en werd ik met verlammingsverschijnselen afgevoerd. De wedstrijd werd stil gelegd en nadien herspeeld.

Gelukkig kwam alles in orde !

Nadien volgden de clubs zich snel op : Gent Dragons (2 seizoenen), Spirou Charleroi, Pepinster, Antwerp Giants (3 maanden), Leiden – Nederland (half jaar), Royal IV Brussels en ten slotte de korte passage bij Okapi Aalst.

 

WE ARE WRGM

Foto: Eddy Lippens

In oktober vorig jaar kwam ik dan als vrije speler naar Waregem.

Mijn eerste match was voor de Beker van Vlaanderen op het veld van het 2de Landelijke Racing Brugge. Het werd voor de hele ploeg een opdoffer en vooral voor mij die pas 2 dagen bij de club was een valse start. De eerste competitiewedstrijd was op GEMBO.

Ik heb mooie jaren gekend bij Oostende, maar de beste herinneringen bewaar ik aan mijn verblijf bij SPIROU Charleroi, waar ik de kans kreeg om Europees te spelen. Het trainingsvest met het embleem ‘Spirou’ dat ik nu tijdens deze babbel draag liegt er niet om. Met mijn gekende sterke wapens: defense en het plukken van rebounds hoop ik Waregem dit seizoen nog mooie diensten te kunnen bewijzen.

 

FAMILY MAN

Naast het basketbal heb ik momenteel geen beroepsbezigheid. Wel ben ik volop Nederlands aan het leren om dan in april via het VDAB een opleiding te volgen en daarna op de arbeidsmarkt aan de slag te kunnen.
Met vriendin Ine en ons zoontje van vier Vincent woon ik in Oostende. Ik ben fier te kunnen zeggen dat er eerstdaags nog een tweede spruit bij komt. Mede door deze familiale situatie hoop ik nog lang in België te kunnen blijven. Wel ga ik nog jaarlijks tijdens de zomer voor een maand naar Nigeria om er mijn ouders en naaste familieleden te bezoeken.“

 

Esther werd geboren op 24 januari 2019 

WELKOM ESTHER IN ONZE BASKET WAREGEM FAMILIE !

Wedstrijdboekje 12 januari 2019

Interview: Marc Vanryckeghem