GIEL #BENTBOY   

 

HOTEL MAMA

Giel: “Neen, ik ben wel afkomstig van Torhout en ik heet Vanthournout, maar toch ben ik geen familie van de gelijknamige veldrijders uit de regio. De schrijfwijze is trouwens ook anders.
Ik ben er 22 en woon nog als vrijgezel in hotel ‘mama’.

Beroepshalve ben ik vertegenwoordiger bij Unilever. Ik maak er deel uit van het verkoops-en merchandisingsteam en ben dagelijks op weg naar supermarkten als Carrefour en Delhaize.”

 

View this post on Instagram

#8 🏀❤️

A post shared by Giel Vanthournout (@gielvanthournout) on

 

 

BALL IS LIFE

Na als jonge knaap wat gevoetbald te hebben, trad ik al vlug in de basketsporen van pa Marc. Met zijn 1,96m behoorde hij indertijd tot de spelerskern van Avanti Brugge in 1ste divisie. Hij speelde ook nog voor Koekelare in 3de klasse en sloot noodgedwongen zijn spelersloopbaan af bij Ruddervoorde.
Mijn eerste basketknepen leerde ik bij Koekelare, maar rond mijn 11 jaar geraakte ik in de belangstelling van Telindus Oostende. Aan de gerenomeerde basketschool kreeg ik een gedroomde opleiding en verwierf ik op mijn 16de een stek bij beloftenploeg Duva Gistel.

Mijn middelbare studies waren trouwens volledig doorspekt van het basketbal. De eerste twee jaren volgde ik aan de topsportschool in Brugge, nadien twee jaar in deze van Leuven waar coach Olivier Foucart toptrainer was. Het klikte meteen tussen ons en sindsdien is er wederzijds respect en waardering.

 

“Vooral aan het menselijke aspect hecht ik veel belang.”

 

Bij Leuven Bears en Kangoeroes Willebroek (nu Kangoeroes Basket Mechelen) genoot ik nadien van twee jaar professioneel basketbal. Ik stak hier enorm veel van op, maar mijn rol beperkte zich helaas vooral tot bankzitter. In Leuven speelde ook een operatie aan de schouder parten.

View this post on Instagram

Nasty 😈💪🏼😤 #facial #dunk

A post shared by Giel Vanthournout (@gielvanthournout) on

 

#BASKETWAREGEM

#TDMEN1

De overgang verliep bijzonder vlot. Ik voelde mij hier onmiddellijk thuis.

Het is een positieve club met een professionele aanpak. Ik heb een contract van 2 jaar zodat ik nog wel eventjes tijd heb om tot volle ontbolstering te komen.

Het niveau in #TDMEN1 Top Division One is behoorlijk gestegen en alle ploegen zijn sterk aan mekaar gewaagd. Dit hebben we reeds aan den lijve ondervonden.

Toch ben ik ervan overtuigd dat de titel binnen bereik moet liggen. Hopelijk is dit geen blijk van overdreven jeugdig enthousiasme.

Mijn beste herinnering in mijn nog korte loopbaan is de Europese titel in de B-divisie met de Young Lions.

Met een drukke baan, trainingen op maandag, woensdag en vrijdag en een wedstrijd in het weekend is mijn agenda meer dan goed gevuld. Net als bij mijn medespelers rest mij dan ook weinig tijd voor een hobby….. en een uitgaanstype ben ik ook al niet.

Interview Marc Vanryckeghem

Wedstrijdboekje 5 december 2018

Beelden: Eddy Lippens